تبليغاتX
راه روشن.

 

 

تدبیر وچاره جویی

بنام خداوند بخشاينده ومهربان

رهنمودهاي ازمولي اميرالموءمنين علي ع:

موضوع: تدبيروچاره جويي!

1- كم با تدبير ازبسيار با تبذير واسراف پاينده تر است.

2- راهنما ترين چيز بر بسياري عقل حسن تدبير است، درمعاد ومعاش.

3- چاره كارها به رأي ميشود،ورأي به فكر وتأمل حاصل گردد.

4- چاره جويي نصف ياري كردن است (هم نسبت به خود وهم نسبت به ديگران.

5- چاره جويي پيش از كار وقبل از عمل (آدمي را ) ازپشيماني ايمن ميسازد.

6- چاره جويي وتدبير كار قبل از انجام ان (آدمي را) ازلغزش ايمن ميدارد.

7- نيكويي تدبير ودوري واجتناب نمودن ازاسراف ازنيكويي سياست است.

8- نيكويي تدبير مال كم را زياد ونمو داده ، وبدي تدبير بسيار ان را فاني ميسازد.

9- سب هلاكت بدي تدبير است. ( واين معني به تجربه ثابت شده كي اكثر

زمامداران ومسؤلين مملكتي با سوءتدبير به بد بختي رسيده اند)

10- بدي تدبير كليد درويشي است.

11- هركي تدبيرش بد باشد هلاكت او زود دررسد

12- هركي تدبير او در(كارها) پس افتد به هلاكت افتادن او پيش افتد.

13- هركي تدبير او بد باشد تقدير واندازه گيري او باطل خواهد شد.

14- هركي تدبيرش بد باشد هلاكت او درتدبيرش ميباشد.

15- هيچ عقلي مانند تدبير نيست.

16- سود ندارد تدبير كسي كه اطاعت نميشود( زيرا هرچي نقشه كشد وطراحي

نمايد همه بي فايده خواهد بود چون عملي نمي گردد)

" منبع - غُرَرُالحِِكَم - ج - 1 - ص - 450 - باب الدال -

+ نوشته شده در  87/04/13ساعت 3:48 بعد از ظهر  توسط سید محمد اصغری  | 

نعمت جوانی

بنام خدا

رهنمودهاي. ازمولي اميرالمؤمنين علي ع:

                                موضوع: جواني

1- دوچيز است كه فضل وبرتري ان را نشاسد مگر كسي كي انهارا ازدست دهد

1- جواني - 2- عافيت .

2- ناداني جوان عذرش خواسته شده ( چون جان است وبي تجربه)

وعلم او خوار وپست شمرده شده است (زيرا هنوز ازعمر تحقيقات او چيزي

نگذشته كي مورد اطمنان باشد).

3- ( اين تتمه كلامي است ازخطبه غراء/82 نهج البلاغه) ايا اهل طراوت وتازه

گي جواني جز خم كنندگان پيري (وحالت خميده گي ) را انتظار مي كشد.

4- جواني وپيري جمع نميشود ( شابد زاراه سلوك ويا ازجهت اثار تكوينيه باشد)

 

+ نوشته شده در  87/04/13ساعت 3:42 بعد از ظهر  توسط سید محمد اصغری  | 

یگ شعر عرفانی از پروین اعتصامی...

                          لطف حق

ماد موسي چوموسي را به نيل

                                                    درفكند ازگفتهء رّب جليل

خود زساحل كرد باحسرت نگاه

                                                  گفت: كاي فرزند خرد بي گناه

گرفراموشت كند لطف خداي

                                           چون رهي زين كشتي بي ناخداي

گرنيارد ايزد پاكت به ياد

                                       اب خاكت رادهد ناگه به باد

وحي امد كين چه فكرباطل است

                                          رهروما اينك اندر منزل است

پرده شك را برانداز ازميان

                                           تا ببيني سود كردي يازيان

ما گرفتيم ان چه را انداختي

                                         دست حق راديدي ونشناختي

درتوتنهاعق ومهرمادري است

                                              شيوهء ماعدل وبنده پروري است

نيست بازي كارحق خودرامباز

                                              انچه برديم ازتو بازاريم باز

سطح اب ازگاهوارش خوشتراست

                                                دايه سيلاب وموجش ادراست

رودها ازخودنه طغيان ميكند

                                             انچه ميگوييم ما ان ميكند

مابه دريا حكم طوفان ميدهيم

                                             مابه سيل وموج فرمان ميدهيم

نسبت نسيان به ذات حق مده

                                           باركفراست اين به دوش خودمنه

به كه برگردي به مابسپاريش

                                            كي توازما دوست تر ميداريش

نقش هستي نقش ازايوان ماست

                                                خاك وباد واب سر گردان ماست

قطره اي كزجويباري ميرود

                                              ازپيي انجام كاري ميرود

ما بسي گم گشته باز اورده ايم

                                               ما بسي بي توشه را پرورده ايم

ميهمان ماست هركس بينواست

                                               اشنا با ماست چون بي اشناست

سوزن ما دوخت هرجاهرچي دوخت

                                             زآتش ما سوخت هرشمعي كي سوخت

شاعر: پروين اعتصامي

+ نوشته شده در  87/04/13ساعت 3:39 بعد از ظهر  توسط سید محمد اصغری  |